#3.5 Tessa Gaakeer

A. Wat wil Dougie Wallace in beeld brengen?

Zoals ik het zie wil hij vrijgezellenfeesten in Blackpool in beeld brengen. Het zijn op een enkele foto na bijna allemaal foto’s van groepen mensen. Je ziet duidelijk dat de mensen onder invloed zijn. Het zijn niet echt vrolijke beelden ondanks de felle kleuren. Het lijkt erop dat hij een groothoeklens gebruikt heeft. De kleuren zijn behoorlijk verzadigd. De foto’s zijn niet altijd even scherp maar dat stoort niet. Het past zelfs wel bij de beelden vind ik.

B. Voor mij zouden de foto’s 10, 15 en/of 17 sleutelbeelden kunnen zijn. Dat komt door wat je ziet. Politieagenten, een vrouw die er gewond uitziet ’s avonds buiten. Een politieagent bij een stel waarbij het stel ver uit elkaar zit en de politieagent iets aan het opschrijven is. Al deze beelden hebben voor mij een sfeer van huiselijk geweld. De beeldstijl is zwartwit, beetje vaag, korrelig en onscherp. Omgeving is vaak kaal. Ook het perspectief bepaalt de sfeer van de foto.

#3.3 Tessa Gaakeer

Door wat ik lees en leer herken ik in mijn foto’s vooral typologische series. Ik ben overduidelijk iemand die van typologiën houd. Een associatieve serie vind ik een stuk moeilijker.

Mijn associatieve serie heb ik jaren geleden een keertje gemaakt bij Stichting Buitenkunst. Alhoewel ik mij ook afvraag of je dit ook een typologische serie zou kunnen noemen.

Mijn typologische serie: Bankjes.

Op een gegeven moment vond ik het heel leuk om bankjes te fotograferen. En nu ik het weer zie denk ik dat ik er nog een tijdje mee doorga.

#3.2 Tessa Gaakeer

De serie van Hellen van Meene

Opdracht A:

Ik kies voor de foto’s 7 – 5 – 8.
Voor mij vormen deze foto’s een verhaal van ontluikende liefde. Dat zou ook mijn titel zijn. Alhoewel de personages in iedere foto anders zijn roepen deze foto’s bij mij toch een sfeer op van pubers die verliefd worden, speelse en verliefde spelletjes doen en ook de onzekerheid die daarbij hoort. Vind hij mij wel mooi genoeg?
De sleutelfoto vind ik bij dit verhaal foto nummer 7.

Met deze foto’s kun je heel veel kanten op en veel verschillende series maken.

Opdracht B:


Ik koos voor de fotografe Maria Heijden. Naast haar stijl spreekt het mij vooral aan dat ze in haar eigen buurt/stad fotografeert.

#3.1 Tessa Gaakeer

  1. Voor de thematische serie heb ik als onderwerp de smartphone gekozen. Vaak zie je beelden van mensen die op hun smartphone kijken, alleen of in gezelschap. Ik heb ervoor gekozen om 3 verschillende manieren van gebruik te laten zien. Namelijk samen kijken, fotograferen en telefoneren.
  2. Dit is een thematische serie over de Keukenhof

#2.4 Tessa Gaakeer

DF in een nieuwe rol

  1. Waarom wilde je deze serie maken. Gebruik liefst maar één zin
    • In 2022 werden talloze particuliere inzamelingen opgezet om voedselpakketten en noodhulp naar Oekraïne te sturen. Ik wilde dat vastleggen.
  2. Wat wil je vertellen met deze serie
    • De enorme golf van solidariteit die ontstond
  3. Hoe heb je deze serie gefotografeerd?
    • Met een systeemcamera
  4. Als je naar de webinar van Marc Prüst hebt gekeken/
    geluisterd welk type (catalogus – dagboek – portfolio –
    typologie – visueel verhaal) past dan het beste bij je serie?
    • Portfolio

#2.3 Tessa Gaakeer

De serie FATHER van Mariëlle Kroon

1. Documentaire fotografie kan gezien worden als verteller over de ‘wereld’.
WAT vertelt elke serie ?

De serie FATHER verteld vooral het verhaal van de vader van Gabrielle over zijn gevangenschap in verschillende nazi-kampen.

2. In hoeverre vind jij de serie relevant voor de ‘wereld’ ?
– Heel relevant. Er wordt nog steeds oorlog gevoerd en de gevolgen daarvan worden nog steeds (onbewust) doorgegeven aan de volgende generatie. Er is dus nog steeds sprake van intergenerationele overdracht.

3. In hoeverre is de serie dwingend van betekenis ? De vraag zou je ook kunnen lezen als: In hoeverre laat de serie ruimte voor een eigen interpretatie ?
– Er is veel ruimte voor interpretatie.

4. Wat vind je van de (fotografische) uitwerking van de serie ? Je mag de vraag ook lezen als: wat vind je ervan HOE de fotograaf de serie heeft uitgewerkt ?
– Naast het fotograferen van allerlei documenten zie je verder weinig uitwerking van haar eigen vraag: ‘welke gevolgen hadden de gewelddadige gebeurtenissen tijdens de oorlog voor de opvoeding van mijn vader en later voor mijzelf en wat zal ik aan mijn kinderen zal doorgeven’.

5. Wat vind je van de presentatie van elke van de series ?
– Ik zou meer beelden hebben toegevoegd. Misschien foto’s van de kampen, beelden van de vader, haarzelf en eventueel haar kinderen. Daarmee haal je het misschien wat ‘dichterbij’ en maak je meer een connectie met de huidige tijd.

6. Eventuele opmerkingen over één of meerdere series

De serie PARIS ERROR van Willem Popelier:

1. Documentaire fotografie kan gezien worden als verteller over de ‘wereld’.
WAT vertelt elke serie ?

De serie Paris Error vertelt vooral over de terroristische aanslag in Parijs van 13 november 2015

2. In hoeverre vind jij de serie relevant voor de ‘wereld’ ?
– Zeker relevant. Er zijn nog steeds terroristische aanslagen in de wereld.

3. In hoeverre is de serie dwingend van betekenis ? De vraag zou je ook kunnen lezen als: In hoeverre laat de serie ruimte voor een eigen interpretatie ?
– De serie is vrij dwingend, er is weinig ruimte voor eigen interpretatie.

4. Wat vind je van de (fotografische) uitwerking van de serie ? Je mag de vraag ook lezen als: wat vind je ervan HOE de fotograaf de serie heeft uitgewerkt ?
– Ik vind de uitwerking heel sterk. Het komt echt binnen.

5. Wat vind je van de presentatie van elke van de series ?
– Goede uitwerking ondanks dat ook hier weinig foto’s gebruikt zijn, indrukwekkend. Spreekt erg tot de verbeelding. Meer dan die van Gabrielle Kroon ondanks dat ik zelf ook te maken heb met intergenerationele overdracht.

6. Eventuele opmerkingen over één of meerdere series.

#2.2 Tessa Gaakeer

Eddy van Wessel

Hij wil een boodschap overbrengen. Hij wil de wereld iets laten zien en mensen aan het denken zetten. Ik heb sterk de indruk dat hij daarom ook bewust voor zwartwit beelden heeft gekozen. De vorm speelt zeker een rol dus 3 en 6 op de klok van Lemagny.

Marijn Fidder

Marijn heeft ook een boodschap aan de wereld maar haar boodschap is meer vanuit haar eigen innerlijk gedreven. Waarbij ik mij dan wel afvraag of een documentaire niet ook altijd dat component in zich heeft? Nummer 9 op de klok van Lemagny.

Merel Schoneveld

Merel wil de wereld iets laten zien. Haar uitgangspunt is de werkelijkheid. Ze vertelt een op feiten berust verhaal. Haar invalshoek is dat ze laat zien zoals het is. De vorm speelt hier nauwelijks een rol. 3 op de klok van Lemagny

#2.1 Tessa Gaakeer

Een eenduidige foto

Meerdere interpretaties mogelijk

Als je naar deze 2 vrouwen kijkt weet je eigenlijk niet wat er aan de hand is. Hebben ze het wel gezellig samen? Of hebben ze net een ingewikkeld gesprek achter de rug? Ze zitten samen aan een tafeltje aan een nogal drukke straat maar dat lijkt volkomen langs ze heen te gaan.

#1.4 Tessa (optie 2)

Omdat 2 volle dagen rondlopen voor mij moeilijk te realiseren is heb ik een aantal dagen op verschillende tijdstippen gefotografeerd.

ik heb een onderwerp gekozen dat dichtbij mij staat, namelijk mijn eigen woonwijk waar ik al 17 jaar erg prettig woon.

Voor mij ligt de uitdaging in het mooi/spannend in beeld brengen van een gewone Hollandse woonwijk.

Overigens was het maken van het filmpje nog een behoorlijke uitdaging. Niet gehinderd door enige beperking heb ik er behoorlijk op los gefotografeerd. Toen bleek door de hoeveelheid foto’s dat het filmpje te lang duurde. De uitdaging zat hem in het inkorten van de tijd en toch alle foto’s willen behouden. Het is niet helemaal gelukt, ik heb een aantal foto’s verwijderd en uiteindelijk heeft mijn dochter het filmpje kunnen maken via een app op haar iPhone.

#1.1 Jac. Janssen

Mijn eerste 3 foto’s

Over mensen
Natuurlijk kijk in het museum naar de schilderijen die er getoond worden. Maar net zo belangrijk vind ik de reacties van de bezoekers. Dit schilderij van Evert Thielen tentoongesteld in het Museum Van Bommel Van Dam heet “Fear”. De vrouw is angstig en strekt haar hand uit tegen de tegelwand. De man maakt een foto van haar en hierdoor wordt hij meegenomen in het verhaal van het schilderij.

Een persoonlijk verhaal.
Mijn moeder was dementerend en kon tijdens onze uitstapjes niet aan deze tassen carrousel voorbijgaan.
Ieder keer weer moest er een nieuwe tas gekocht worden. Onze opmerking dat ze al 5 tassen had maakte geen indruk. Ze wilde DIE tas.

In het kloosterdorp Steyl liggen veel oude kloostergebouwen leeg. Niet veel mensen hebben nog een roeping. De gebouwen zijn van binnen troosteloos en verlaten. De mensen zijn vertrokken of gestorven. Maar er gloort hoop. De gebouwen krijgen een andere bestemming en hier en daar zie je jonge mensen die er gaan wonen.