



Welke invalshoek kies jij?
2 Uitersten bij de laatst 2e kamer verkiezingen beide spiritueel: voor legalisering hasj en pro Jezus
Jazz festival Breda 2023
Jazz festival Breda 2023
Lekker op vakantie in Marokko totdat corona toeslaat. Daar zit je dan vijf dagen opgesloten op je hotelkamer. Wat zie je dan allemaal en hoe voelt quarantaine eigenlijk. Een verkenning. Hoe laat is het op de klok van Lemagny? Een uur of zeven/acht denk ik.
Foto’s in en rond het station in Arnhem.
Eerst 3 foto’s die, volgens mij, in de klok van Lemagny op ongeveer 14.00 uur staan. Foto’s met “een boodschap”:
Dan drie foto’s die ik op 15.00 uur wil plaatsen. Weergaven van “De werkelijkheid”, zonder echt objectief te zijn:
Dan, tot slot, drie foto’s waarin de vorm een hoofdrol speelt en die bijgevolg op 16.00 uur kunnen worden geplaatst:
Fotografen die mij inspireren: Eli Dijkers, vanwege zijn eigenzinnige stijl en Matt Stuart, straatfotograaf, vanwege de humor in zijn werk.
Dit vind ik een pittige opdracht. Ik constateerde dat ik bij voorkeur foto’s met een boodschap maak en graag seriematig werk. Ook heb ik een haast obsessieve hekel aan foto
’s die esthetisch niet goed voelen.
Drie fotografen die me bijzonder boeien: twee op 2 uur: Steve mcCurry en Stephan Vanfleteren en één op 3 uur: Vivian Maier. Helaas: geen fotograaf op 4 uur! (misschien te kortzichtig?)
Ik ben een liefhebber van documentaire (straat) fotografie. Mijn voorkeur gaat daarbij uit naar foto’s met een sterk verhaal en een goede technische afwerking en compositie (etc.). Denk aan Cartier Bresson. Behoorlijk beetje dubbelop dus.
Het meeste plezier beleef ik aan straatfotografie, mensen fotograferen. Mijn volgende 2 foto’s vallen volgens de klok van Lemagny onder 2 uur: het gebogen lopende vrouwtje op de 1e foto en de 2e is een foto (ik ben het zelf) gemaakt n.a.v. de titelsong van Leonard Cohen “In my secret life”
De fotografen die ik boeiend vind zijn o.m. Joep Hijwegen (2 uur), Alan Schaller ( 3 en 4 uur) en Bruce Gilden (3 uur).
van boven naar beneden op de klok van Lemagny 2, 3 en 4 uur
Ik heb van de afgelopen vijf jaar een aantal foto’s geselecteerd in in de klok van Lemagny te plaatsen. Dit was een onthullende oefening voor me. De eerste vaststelling is dat ik nog veel meer vormstudies maak dan ik eigenlijk al dacht, terwijl ik me juist wil toeleggen op documentaire fotografie met een boodschap. Verder ben ik al jaren in staat intensief te fotograferen zonder dat er ook maar een enkel mens op de foto komt. Dat zou ook wel anders kunnen. Ik begrijp in the formulering van de opdracht het woord ‘lijn’ niet als het gaat over boodschap-objectief-vorm. Er is toch geen sprake van een gewenste ontwikkeling; de plaats van de foto in de klok zegt toch weinig over de kwaliteit?